Wandelsportvereniging

Oprichting

De opheffing van o.a. wsv De Victoria en Oranje Wit, afd. wandelen was voor een aantal mensen de aanleiding om De Dordtse Vierdaagse (DDV) op te richten. Ten huize van de heer Teun van Heteren, met 18 leden bij aanvang. Namen van het eerste jaar zijn Van Heteren, Luthart, Van Steenis, Van Lonckhuyzen en Vrijenhoek. (Zie het krantenknipsel)
In 1952 gingen er 13 en in 1953 15 leden naar de Vierdaagse te Nijmegen. In 1955 waren er 45 senior- en 40 juniorleden. Ook van 1967 tot 1970 is er een jeugdgroep op de been geweest. Het ledenaantal fluctueerde door de jaren heen met als dieptepunt 29. Nu stijgt het ledental al weer enkele jaren. Eind 2004 waren er 61 leden.

 

Wandeltochten

In de loop der jaren heeft DDV fameuze wandeltochten georganiseerd. In de jaren 50 genoten de Schapekoppentochten landelijke bekendheid. Deze tochten werden in samenwerking met Dagblad De Dordtenaar gehouden. Later, eind jaren 60 en in de jaren 70 was er jaarlijks de Drechttocht en in de 80er jaren werd de Dordtse DreVentocht georganiseerd. In 2005 werd voor de 53ste keer de Oliebollentocht gehouden, de traditionele nieuwjaarsreceptie met vers gebakken oliebollen na een wandeling van 5, 10 of 15 kilometer.

Uniform

In 1955 haalde DDV de krant met de aanschaf van bruine broeken en rokken met een beige blouse met daarop een geborduurd embleem. Dat uniform werd gecompleteerd door een bruine stropdas en een gele trui. 2005 wordt gelopen in een groen/blauw trainingspak met een wit poloshirt met na al die jaren nog steeds hetzelfde logo, zei het dat het nu is gedrukt.

 

Lopen in een groep

In de jaren 50, 60, 70 en 80 werd gelopen in groepsverband, in rijen van 3. De vlag voorop en daarachter de groep in uniform waarbij iedereen in dezelfde pas loopt, althans, dat is de bedoeling. Wandelliedjes horen er ook bij: het hoeft niet mooi, als het maar hard is. Onderweg beoordeelt een onafhankelijke jury welke groep het best aan de criteria voldoet. Zo komt er een top 3 tot stand die een prijs krijgt. DDV was goed, er zijn honderden bekers gewonnen.
Van lopen in de groep naar lopen met een groep, dat is de ontwikkeling die DDV heeft doorgemaakt. Parallel aan de maatschappelijke ontwikkeling is ook de vereniging geëvolueerd. Gebleven is het gevoel van saamhorigheid, dat maakt DDV een unieke club. Lopen in een groep werd gedaan om een beker te winnen, een wandeltocht was een competitie tussen verenigingen om wie het mooist in de maat kon lopen en kon zingen. Dat kan nu niet meer. Wel wordt nog samen gelopen, maar wel ieder in zijn eigen pas en vaak meerdere groepjes op verschillende afstanden.

 

Internationals

Vroeger was Texel al heel ver, tegenwoordig lopen DDV-ers over de hele wereld. Zo zijn er al enkele International Master Walkers. Deze mensen hebben marsen gelopen van de International Marching League, 7 verspreid over Europa en 1 in Japan. Ieder jaar wordt wel een buitenlandse trip georganiseerd.