Wandelsportvereniging

VIERDAAGSE 2011

Vorig jaar duurde mijn Vierdaagse maar één dag. Vandaar dat het dit jaar best een beetje spannend was.

Wij - dat zijn Ineke, Klazien, Shirley, Renata, Erik en ondergetekende - stonden om 06.15 uur aan de start voor de eerste dag van de Vierdaagse 2011. Na vorig jaar, toen een hartinfarct na één dag al een einde maakte aan de Vierdaagse 2010, was het best emotioneel om weer van start te gaan. Ik laat dat meestal niet merken of probeer er d.m.v. van een grap omheen te draaien, maar ik kan niet zeggen, dat het mij niks deed.

Wij hadden een late start, omdat er drie in de tweede groep hadden ingeschreven en er geen kaarten geruild waren. Maakt verder niets uit, alleen ben je gewoon wat later.

Om 06.25 uur waren wij gescand en konden wij op stap. Om te beginnen veel het weer bijzonder mee, er was ons veel slecht weer voorspeld, reden voor een aantal mensen om niet van start te gaan en voor anderen om enorme hoeveelheden regenkleding mee te nemen. Ik heb ooit weleens geroepen, dat er wandelaars en vierdaagsedeel-nemers zijn en ik voel mij na dit jaar in die mening gesterkt.

Wij liepen rustig via de Waalbrug naar Lent en vandaar naar Bemmel. Rond 08.00 uur waren wij bij het stadhuis van Bemmel, hebben even naar de burgemeester gezwaaid, een voormalige schoonzus gekust en daarna verder naar de eerste rust tussen Bemmel en Huissen. Wij kwamen daar om 08.55 uur. Een goede 20 minuten later gingen wij weer verder. Via de Rijkerwoerdse Plassen liepen wij naar Elst, alwaar wij om 11.05 uur aankwamen. Nauwelijks een minuut later kwamen ook de dertig kilometerlopers aan en dat was goed te horen. Een half uurtje later verlieten wij de rustpost voor het volgende stuk. In Valburg was het weer gezellig druk evenals in Slijk-Ewijk. Om 13.25 uur stonden wij bij Marco voor de kraam en konden daar genieten van onze laatste rust.

Om 13.45 uur gingen wij op pad voor het laatste gedeelte over die beroemde dijk. De dijk werd zonder problemen genomen, het was er wel druk, maar toch ook best wel leuk. Om 14.55 uur liepen wij de Waalbrug weer op en om 15.30 uur konden wij ons afmelden voor de eerste dag, een dag, die zonder problemen verlopen was. Op de Wedren werden de late startkaarten voor de woensdag omgeruild voor vroege startkaarten, waardoor wij de volgende dag in ieder geval een uur eerder van start konden gaan.

Woensdag 20 juli 2011.

Om 05.28 uur konden wij vertrekken voor de tweede dag. Roze Woensdag wordt deze dag genoemd en enkelen van ons waren daadwerkelijk in het roze gekleed. Zouden meer D.D.V.'ers moeten doen.

Wij liepen op ons gemak door Nijmegen heen. Het was wel even wennen aan de routewijziging via de Scheidingsweg, maar uiteindelijk maakt het niks uit, je moet die afstand toch afleggen. Op de markt in Hatert werden bananen gekocht en opgepeuzeld. Om 07.25 uur kwamen wij op de eerste rust is. Het eerste wat daar gebeurde was het wisselen van de zolen. Kort voor de Vierdaagse had ik steunzolen gekregen (ja, ik word oud met alle bijbehorende problemen) en die zaten toch niet zo lekker. Na een half uurtje gingen wij weer verder door de bossen naar Alverna en Wijchen. Op het rondje na Wijchen was er wat regen en toen kon je zien wat het verschil tussen een wandelaar en een vierdaagsedeelnemer is. Een wandelaar steekt zijn paraplu op of doet een poncho aan, een vierdaagsedeelnemer haalt zijn hele rugzak leeg: een regenpak, ik heb zelfs een zuidwester gezien, gamaschen en overschoenen. Kortom, men probeert op alle manieren om niet nat te worden. Die verkleedpartijen gebeuren gewoon midden op de weg, er wordt totaal geen rekening gehouden met andere wandelaars. En als dan na tien minuten de regenbui voorbij is, gebeurt hetzelfde nog een keer, maar dan in omgekeerde volgorde.

Toen wij Wijchen binnenkwamen, was het er gezellig druk en kon er nog doorgelopen worden, wat later werd dat iets anders.

Bij de rust had Shirley verzorging nodig. Dat duurde even, maar gaf ons de kans om ook eens naar de medewandelaars te kijken.

Vanuit Wijchen ging het verder naar Beuningen. Er was weer een kleine routewijziging en ik vond dat geen verslechtering. Vervolgens tussen de bomen door naar Beuningen war wij om 12.45 uur aankwamen.

Twintig minuten later begonnen wij aan het laatste deel. Via Weurt kwamen wij Nijmegen weer binnen, in het Waterkwartier waren de nieuwbouwwerkzaamheden duidelijk zichtbaar, de Waalkade begint zelfs al een beetje gezellig te worden en in de binnenstad was goed te zien dat het Roze Woensdag was. Niet meer die problemen zoals in de Betouwstraat, maar gewoon gezellig.

Om 14.40 uur waren wij terug op de Wedren.

Donderdag 21 juli 2011.

Wij vertrokken om 05.45 uur voor de derde dag. De route was gelijk aan die van 2009, alhoewel ik bergrepen had, dat er in Nijmegen drie dagen volgens dezelfde route gelopen zou worden. Ik vond het verder niet erg.

Om 07.20 uur waren bij de aardbeienpost en werd er een beschuitje met aardbeien naar binnen gewerkt. Een half uurtje later kwamen wij bij de rust in Malden aan waar het alweer behoorlijk druk was. Hierna liepen wij verder in de richting van Mook. Op het plein werd een kort praatje met de burgmeester gemaakt en daarna gingen wij verder naar Plasmolen en Milsbeek. Om 10.35 uur kwamen wij op de rust langs de Zwarteweg aan. Ja, en dan ga je beginnen aan de beklimmingen. De eerste berg, de Sint Jansberg, is de lastigste. Als je die beklommen hebt en je bent boven, dan kan je van de vergezichten genieten. Je ziet Groesbeek al in de verte liggen, maar je moet dan nog wel eerst door Breedeweg heen. In Groesbeek zelf was het een drukte van belang. Om 12.35 uur waren wij bij de rust op de Zevenheuvelenweg. Een Franse militair kwam bij de verzorgingspost langs, stortte daar in elkaar en dankzij het adequate ingrepen van de E.H.B.O.'ers kon de man onmiddellijk geholpen worden d.m.v. hartreanimatie. De ijlings toegesnelde ambulance mensen namen de reanimatie over en uiteindelijk is die militair per ambulance afgevoerd. Mede dankzij de inspanningen van de E.H.B.O. was er een gerede kans, dat de militair het allemaal zou overleven. Zo'n gebeurtenis heeft toch wel een grote impact en mede om die reden hebben wij dit jaar geen bezoek gebracht aan het Canadese ereveld.

De wandeling werd toch vervolgd en via Berg en Dal liepen wij Nijmegen weer binnen. Via meerdere telefonische berichten waren wij al gewaarschuwd voor naderend slecht weer en kort voor het einde werden wij inderdaad overvallen door een enorme regenbui. In ons geval viel dat in zoverre mee, dat wij op 500 meter van het einde waren.

Genoeg afstand om drijfnat te worden, maar wij hoefden niet meer zo ver te lopen. Anderen hebben daar meer last van gehad. Om 14.15 uur waren wij binnen, konden ons afmelden, wandelboekjes laten afstempelen en daarna huiswaarts keren. Het was toen alweer droog.

Vrijdag 22 juli 2011.

Op deze dag was Renate jarig. Zij werd al vroeg in de ochtend toegezonden en dat is die dag nog wel een aantal keren gebeurd.

Er had geen ruil van startkaarten plaatsgevonden, maar dat probleem hebben wij op onze geheel eigen wijze opgelost. Om 05.30 uur was iedereen gescand en konden wij op pad. Wij liepen weer het hele stuk door Nijmegen heen. Ik heb het nu eens bijgehouden en je hebt al bijna 10 km afgelegd voordat je Nijmegen helemaal uit ben. Iets verder op was de rustplaats en daar zijn wij neergedoken. Het weer was duidelijk minder, een dreigende regenbui, die kort na ons vertrek van de rust naar beneden kwam. En weer werden de rugzakken leeggehaald.

Voor Overasselt was het al weer droog en wij hebben verder geen regen meer gehad.

Aan het eind van de dijk tussen Overasselt en de brug langs de rijksweg stond de man met de puddingbroodjes. Ik heb hem twee jaar gemist.

Vervolgens ging het verder door Linden naar Beers. Om 11.00 uur gingen wij weer verder, nu in de richting van Cuijk. Vlak voor Cuijk was de spoorwegovergang dicht en moesten wij even wachten. Ik vond het daarna wel behoorlijk rustig in Cuijk, we hebben wel eens anders meegemaakt. Na Cuijk volgt dan de pontonbrug en vandaar was het niet meer zo ver naar de rust in Mook. Wij hebben daar niet al te lang gezeten en zijn toen verder gegaan voor het laatste stuk naar het verzamelpunt bij Mc Donalds. Om 14.00 uur kwamen wij daar aan. Iedereen, die er al was, werd gezoend en toen was het wachten op de laatsten.

Om 15.00 uur zijn wij vanaf McDonalds vertrokken voor de apotheose van deze week, de intocht over de Via Gladiola. Het blijft een heel eind tot aan de ere-tribune. Van verschillende kanten heb ik gehoord, dat wij daar netjes voorbij liepen. Ook het verhaal over het feit, dat onze vereniging voor de 60e keer daar liep, werd duidelijk voorgelezen.

Om 16.30 uur liepen wij de Wedren op en was de 95e Vierdaagse voorbij.

Dit heugelijke feit werd 's avond op verschillende wijzen gevierd.

Zaterdag 23 juli 2011.

Om 16.00 uur werd er verzameld in de kantine van de korfbalvereni-ging Delta Sport voor de traditio-nele ontvangst. Er waren vriende-lijke woorden voor alle deelnemers, voor de E.H.B.O. en voor de verzorgingsploeg van de Stichting Wandelsport Dordrecht. Voor iedereen was er weer een mooi bloemstuk.

Het Vierdaagselied werd nog een-maal gezonden en toen was de Vierdaagse echt voorbij.

EFJEE.