2e Bruggentocht DDV: 26.250 meter.


Begin 09:42 u.  -  Eind 15:42 u. - Ik wist niet wat ik zag onderweg, en ik had ook geen fototoestel bij me, dus dat is lastig om een verslag te maken. Maar ik zal het toch proberen.

Vanuit de start rechts af. De start begon bij het hek en niet bij de uitgang van de kantine. Ik zag 2 wandelaars lopen, anders was ik gelijk al verkeerd gelopen. Daarna links af het fietspad op van de Noordendijk. Waarschijnlijk waren ze bang voor een overstroming want het was een hele hoge dijk. Daarna rechts af de Noordendijk oversteken via de oversteekplaats naar Wantijdijk. Vervolgens rechtdoor over die dijk. Links van de dijk stonden huizen aan het water met een trapje naar beneden, een aanlegsteiger en een bootje. Daarna rechts af het eerste voet/fietspad naar beneden. Toen de eerste weg links af tussen de borden "weg-sleepregeling van kracht" door, en daarna rechts af op de T-splitsing (richting P Jeugddorp) = Middelweg. Vervolgens links af, rechts af, rechtdoor, links af en 2 keer rechts af, en toen kwam de Wantijbrug. Een klein hoogtepuntje. Daarna rechtdoor, 3 keer links af en rechts af. Daar was het eerste echte hoogtepunt, de Papendrechtse brug. Een soort van Brienenoordbrug, maar dan twee keer zo smal, maar wel even hoog. En een mooi uitzicht over de rivier. Toen rechtdoor, links af, rechtdoor, rechts af, 4 keer links af, rechts af, 3 keer links af, 2 keer rechts af, links af, rechts af, links af, rechtdoor, links af, rechtdoor, links af, 2 keer rechts af en 2 keer links af kwam ik bij een viaduct over de betuwelijn.Daarna rechtdoor via een klaphek het Alblasserbos in. Onderweg in de bocht werd ik bijna geraakt door een bestelbusje van de plaatselijke hondenuitlaatservice.

Een mooi stukje bos, al kwam wel het Slikkengevoel boven drijven. Er waren alleen geen plassen, en er was geen grastapijt. Rechtdoor aan het einde het Alblasserbos weer verlaten en op de asfaltweg links af het Westeinde. Het Westeinde gaat over in de Vinkenpolderweg. Links stonden luxe huizen met mooie tuinen en rechts was water. Ik zag een hoop witte koolvlinders die op de rode klaprozen afkwamen. Rechtdoor, de Vinkenpolder gaat over in de Polderstraat. Daarna rechtdoor, de Dam oversteken. De weg werd smaller dus er werd ook langzamer gereden. Ik zag drie kuikentjes, en de auto stopte zowaar. Daarna kwamen er nog vijf kuikentjes, en die kregen ook voorrang. Ik dacht: wat is iedereen braaf hier. En toen wist ik het: ik was in Alblasserdam. En nog meer kuikens.

Ondertussen was het rust bij hotel "het Wapen van Alblasserdam". Dat was na 12.750 meter. Die had ik gelopen in het Omlooptempo. (2 uur en 6 minuten.) Er was al een rust, na 4.750 meter, maar daar had ik geen gebruik van gemaakt. Tijd voor een stuk appeltaart en een warme chocomel (allebei met slagroom natuurlijk.) Na 27 minuten rust het fietspad volgen tot de brug over de Noord. Rechts af de trap op en op het fietspad de brug over. Rechts en links was het wel mooi genieten van het uitzicht over de rivier.

Rechts een bootje van Ali Baba de achtste. Na de brug de weg oversteken, rechtdoor, rechts af, links af, rechtdoor, rechts af, 3 keer rechtdoor, links af, rechtdoor, rechts af, 3 keer rechtdoor, links af, 2 keer rechtdoor, 2 keer links af, rechtdoor en links af kwam ik bij de Vrouw-gelenweg. Dit was een lange weg, maar wel een mooie, langs de sloot met meerkoetjes, eenden, een schildpadje en bloemen, een wespennest in een boom, en een heleboel van die onvermoeibare witte koolvlinders. Ze hadden meer energie dan ik. Daarna aan het eind rechts af, rechtdoor, 2 keer rechts af, links af, rechts af, en 2 keer links af en rechtdoor en rechts af kwam ik op het drie rivieren punt van de Noord, Oude Maas, en Beneden Merwede. Dit is het drukst bevaren rivieren-knooppunt van West-Europa. Aan de overkant lagen de huizen van Dordrecht. Het was hier heel mooi. Rechts stonden woontorens met huizen die te koop stonden. Daar zou ik wel in willen wonen, met uitzicht op de rivier en de skyline van Dordrecht. Verderop de spoorbrug, die open ging, net als de Hef in Rotterdam, vroeger. En die van Waddinxveen, maar die viel 30 meter omlaag.

Na 2 keer links af, 3 keer rechtdoor, rechts af en 2 keer links af was daar de trap naar de brug naast de spoorbrug, waar weer een mooi uitzicht was. Ik besloot om de trap op te rennen. Daarna links af de brug over en daarna links af de trap af naar beneden, en daarna rechts af, links af, rechtdoor, rechts af, links af en rechtdoor, de laatste rust, bij 23.750 meter. De laatste 5 kilometer was het afzien en flink aanpoten. Daarna rechtdoor, rechts af, links af, en rechts af, ging ik links af een mooi parkje in, Het Weizigtpark. Tot dat de finish er eindelijk was. En daar lag een mooie medaille klaar.

Groeten van Anne Mart.