20110507 Leerdam
Leerdam, jubileumtocht, 7 mei 2011
Heerlijk thuis opgehaald door Agnes, samen zijn we naar de start gegaan, en daar zou een goede vriendin van mij ook met ons meegaan.
Wij na een bakkie leut op stap gegaan voor de 15 km.
Ook hier hebben ze een Tiendweg, maar gelukkig niet zo lang, langs volkstuintjes en andere tuinen richting het voetveer, dat over de Linge naar Heukelum voer (dat was leuk).
Onderweg mooie landweggetjes, over dijken en wallen (nee niet die dingen onder je ogen), waar een winkeltje was, dat appeltje-eitje heet, vonden we wel grappig klinken. Verder wandelend, komen we een plaatsnaam Vogelswerf tegen, nooit van gehoord jullie?
Verderop was de rust, bij de uitspanning Theehuis, dat was daar leuk, onder fruitbomen hadden ze tuinsets neergezet, en daar hebben we koffie gedronken. Toen weer verder gewandeld, al pratendeweg waren we ineens bij de tweede rust, cafe De Zwaan, lekker buiten op het terras, nou ja terras. Eigenlijk gewoon op straat, want als je te ver naar de straat zat werden de stoelpoten bijna onder je vandaan gereden, maar wel een gezellig plekje.
Het plaatsje Heukelum is heel leuk, veel oude kleine huisjes, die er goed onderhouden uitzagen. Verder wandelend over een kronkelig wandelpad, met mooie uitzichten, wat bruggetjes over zo naar de finish. Nog even op de mee terug rijdende passagiers gewacht,want die liepen de 30 km, die waren eerder vertrokken hoor!
Wij weer op huis aan, al met al een mooie tocht schitterend weer, en de vriendin vond het heel gezellig zo met elkaar.
met de wandel groeten van het Leerdams glaasje.
Leerdam, jubileum wandeltocht
Na gewandeld te hebben op 5 mei gingen we vandaag naar Leerdam.
Met twee auto's gingen we om 6.05 uur op reis naar Leerdam waar we eigenlijk om 7.30 uur mochten starten.
Maar de dames waren zo aardig dat we om 6.55 uur konden vertrekken.
Na tien straten gehad te hebben vroeg ik aan Rinus of hij verlichting bij hem had want we gingen de donkere kade op, wij hadden geen verlichting.
Op de rust aangekomen op de 10,6 km deden we eerst een bakkie en boterham eten daarna gingen we weer op pad bij de svr boer brouwer moesten we de pijlen volgen we hadden alle vier slechte ogen want aan het einde van het weiland stond op het klaphekje een pijl aangegeven. Nadat we het klap-hekje gepasseerd waren stond nog geen honderd meter een vervolg pijl aangegeven. Dan zeg ik op mijn beurt, had deze halverwege de overgang van het verharde pad naar het weiland opgehangen want die mogelijkheid was er.
Maar goed ook dat kan gebeuren.
Nadat we weer een stuk gelopen hadden kregen we de volgende boerenerf waar we overheen moisten. Maar een verrijdbaar hek versperde ons de weg zodat we eromheen moesten lopen. Toen zagen we wat het probleem was: een hele kudde koeien die net gemolken waren, werden net naar buiten gestuurd dus we liepen achter de kudde aan. Klazien had het niet zo breed met deze dieren en ging net als wij naast de koeien lopen in de wei met alleen een ijzerdraad tussen ons in. Rinus liep voorop en een bruin gekleurde koe die zag plotseling Rinus naast hem lopen en schrok van Rinus, zodat deze koe het op een lopen zette. Maar Klazien had het niet zo breed die vond het allemaal zo eng dat we niet wisten wie het nou dun in zijn broek deed, de koe of Klazien.
Wij moesten er wel om lachen maar we hadden het zelf ook niet zo breed hoor.
Frans: Hé anita weet je wat die gozer nu weer heeft geschreven.
Anita: even wachten hoor je bent wel een week van huis geweest,maar als je me niet zo had besprongen, had de ketting niet zo in de knoop gezeten.
Na tien minuten had Anita eindelijk de ketting uit de knoop; zeg het eens zegt ze.
Frans: die gozer zegt dat het bij die koeien dun door de broek liep.
Anita: oh hoezo.
Frans: koeien hebben toch geen broek aan.
Anita: nee dat klopt, maar je hebt ook een gezegde die dit zegt.
Frans: dus je vind dat die gozer gelijk heeft.
Anita: nee dat zeg ik niet maar het gezegde is wel waar.
Frans: nou ga jij maar de volgende keer weer met die gozer lopen.
Klazien vroeg hoe die koeien nu wisten in welk weiland ze nu moesten zijn, waarop ik zei dat de voorste koe de sleutel van het hek had.
Nadat we dit gepasseerd waren viel er een stuk angst van ons af en gingen we vrolijk verder naar de rust op 23,1 km, waar we ook lekker buiten konden zitten in de zon. Na een bakkie gedaan te hebben gingen we verder.
Deze tocht bestond uit weilanden en gras kade's, onderweg moesten we drie klaphekjes passeren maar deze stonden alle drie open dus dat scheelde alweer.
We waren nu weer op de terugweg dus weer een weiland door waar enkele koeien lagen te herkauwen hier had Klazien niet zo moeite mee.
Op de 31 km was onze laatste rustpost hier een bakkie ijsthee gedronken te hebben gingen we op pad voor het laatste gedeelte van 8,5 km onderweg stonden nog vreemde beesten of rare beesten zei Rinus, dus ik zei tegen hem dat dit Hooglanders waren want die hebben van die grote horens.
Rinus zei: wij lopen hoger als zei; nou zei ik dan noemen we ze laaglanders, we moesten toen allebei wel lachen ja dat doen we wel tijdens wandelen met onze grappen en grollen.
Maar goed om 14.30 uur waren we binnen en hebben lekker op tempo gelopen, nu weet ik niks meer te schrijven groetjes.
Willem.
