20110514 Halsteren
42ste Olympustocht Halsteren 14 mei
Deze tocht was niet voor luie mensen. Het was vroeg opstaan en om 6 uur stonden we bij Dicky en Mart voor de deur.
En toen op naar Brabant met de muziek aan. Daar was Klazien al aanwezig en we gingen aan de koffie. De rest van DDV druppelde binnen; er waren lopers op de 50, 40, 30, 25 en 15 km. vertegenwoor-digd. Wij gingen met z'n vieren op weg, op de 25. Ria en Fred hadden eerst uitgeslapen, dus die kwamen later. 
We liepen gelijk door de bo
ssen en kwamen bij de Fort de Rovereweg, waar ze alles hebben nagemaakt van de oorlog. Via een lange trap over de loopgraafbrug, wat Dicky niet erg leuk vond. We liepen op Buitenlust aan; daar was rust, maar dat was nog niet open. Dus we liepen door. Het was goed gepijld en de bordjes "u nadert een splitsing" hingen goed zichtbaar.
Zo arriveerden we bij Wouwse Tol, waar we koffie kregen op een consumptiebon. Het was een grote mok, gelijk aan 2 bakjes leut. Toen we weg wilden gaan, kwamen Ria, Fred en Renate binnen (ze zagen er uitgeslapen uit). Buiten zaten Bert en Shirley te roken en die wachtten even op de Polletjes.
We gingen weer verder genieten van deze hele mooie tocht. Over het Zoomland, Bergsebaan en Bemmelenberg weer op zoek naar Buitenlust. Daar heerlijk in het zonnetje gezeten en de automatische boerderij bekeken; ook de kalfjes waren lief.
We kregen ook nog een heerlijk appeltje voor de dorst. Nog de laatste 5 km en dat ging weer door de bossen, hei en Rodondendron.
In de Spechtenlaan was dat een lust voor het oog. En zo kwamen
we na ruim 6 uur weer bij Olympus aan. Nog even wat gegeten en gedronken. Daarna ons in de auto gehesen om naar Nieuw Lekker-land te rijden. Onderweg nog een brand gezien; in Zevenbergen, waar een groot bedrijf met pallets in zwarte rook opging.
Wij reden door en gooiden later ons vrachtje eruit. Snel reden we verder naar huis om te gaan badderen, want we waren lekker zwart geworden door het stuiven in de bossen.
Conclusie: een erg mooie tocht en goed georganiseerd; dus voor herhaling vatbaar.
Gabij
Halsteren, 42e Olympustocht
Het was vandaag een frisse ochtend. We vertrokken om 6.15 uur richting Halsteren met Rinus, Wim Vermey en ikkes op de 50 km.
Ook Auke liep op de 50 km maar deze ging met de 40 km lopers in de auto inge en Willem Driesen en Leo van Bragt want Auke loopt ietsje harder als wij.
Om 7.00 uur mochten we vertrekken maar dat werd 5 min. later.
Ik vergeet helemaal Klazien want die ging ook mee op de 50 km.
In het begin liepen we verkeerd door dat we niet goed hadden opgelet of het briefje niet hadden gelezen. maar goed even op anders mans landgoed gelopen en weer terug pakten we de goede route weer op. Enkele kilometers verder ging het weer fout we zagen een pijl voor links af op een boom daar was niks mis mee, dus wij links af en een paar honderd meter verder hoorden we iemand ons roepen dat we verkeerd liepen. Dus wij terug gelopen en gekeken hoe dat kwam dat we weer verkeerd liepen, ja toen zagen we een verkeersbord waar achterop een pijl zat geplakt en precies waar wij links af moesten slaan'.
De pijlers onder ons zeiden gelijk dat hadden ze zo of zo op kunnen lossen, maar we plaagden Klazien want die was de jongste van ons en liep meestal voorop als we verkeerd liepen.
Maar goed we gingen weer verder, toen kwamen we bij fort de Rovereweg, dit hadden ze in de vroegere jaren ook gehad maar dat was in de loop der jaren of eeuwen van het toneel verdwenen. Ze brachten het nu weer terug in de oorspronkelijke staat.
Wij liepen hier door en moesten een steile trap naar beneden onder aan de trap voelde ik me even Jezus, het water ging netjes op zij zodat er een pad ontstond ik liet mijn discipelen (Klazien, Rinus en Wim) voor gaan en sloot de rij. Aan de overkant gekomen zou het water achter mij weer moeten sluiten maar dat gebeurde niet want we liepen door een aangelegde loopgraaf die het water scheiden door twee op getrokken muren.
Onderweg zagen we Auke lopen normaal gesproken komen we Auke niet tegen maar die was bij de afslag van links af ook recht door gelopen waar meerdere wandelaars verkeerd liepen.
Bij de rust aangekomen op een boerderij waar de koeien gelukkig voor Klazien binnen stonden deden we een bakkie.
Hierna weer op pad naar de volgende rust zonder verkeerd te lopen en het blaadje goed te lezen had er onderweg nog wel hier en daar een pijl bij gekund.
Aangekomen bij café de Reebok deden we een bakkie en gingen we weer verder naar de volgende rust die een wagenrust was maar om daar te komen had heel wat voeten in aarde.
Onderweg was er gepeild en op-eens stond er op een boom 40/50 km linksaf, eerst negeerden we dat om dat we pijlen verwacht hadden dus liepen we een stukje door, maar omdat er verderop mensen stonden te twijfelen liepen we toch maar terug en gingen het pad van de 40/50 km in.
Hier was zo slecht gepeild en dat in een bos, dat we twijfelden of we goed liepen, we werden er een beetje kriegelig van. Maar op intuïtie van Klazien liepen we gelukkig goed. En bij de wagenrust op 33,2 km deden we ons beklag dat er heel slecht gepeild was, hier namen we een lekker bakkie soep en gingen weer verder naar de volgende rust op 44,6 km. Dat was, de boerderij waar de eerste rust was, Klazien was het toilet nog even aan het bevuilen geweest en had door het wandelen wat last van blaren gekregen. Na een beetje stampen van Klazien gingen we weer verder om de laatste 5 km te voltooien. Dit lukte.
Ik denk dat de wandel commissie deze tocht volgend jaar maar eens niet in het progamma op moet nemen, dit is voor mij al de derde tocht die min of meer gemakshalve gepeild is. Ik denk zelfs dat het volgend jaar toch wandelaars kost die niet komen lopen. Maar voor de rest hadden we mooi weer en gezellig onder elkaar en dat is ook heel wat waard.
Groetjes Willem.
