Wandelsportvereniging

2^e Winterswijk/Arnhem

Op vrijdag 18 feb. Gingen Anita en ik op weg voor de 2^e Kennedymars in het oosten van het land en wel die van Winterswijk naar Arnhem.

Onderweg bij Papendrecht Dwigt nog opgepakt en dan op weg naar Arnhem alwaar we de auto parkeerde en het wachten was op de bus. Dat waren er dit jaar twee, omdat het vorig jaar goed was bevallen en er meer mensen gebruik van wilden maken.

Om negen uur reden we weg en deze keer waren we zonder file om tien uur in Winterswijk. Ook dit jaar hebben we de startkaarten al van te voren gehad, dus niet meer in de rij, maar gelijk aan de koffie en om bij elven naar buiten voor de start.

Deze keer gingen wij niet in de groep weg, dat was een verandering, je kon wel in de groep weg maar dat hoefde niet, ook was er deze keer vanaf de start gepijld en dit was zo goed gedaan dat je echt zonder route kon lopen. Na een tweetal wagenrusten kwamen we aan op de eerste grote rustpost, alwaar we binnen een consumptie konden gebruiken. Vanaf drie uur mochten we weer verder, net op het moment dat de eerste grote groep binnen-kwam.

Nu gingen we op weg naar Doetinchem, na nog twee wagen-rusten kwamen we daar aan om kwart voor zes 's morgens, hier konden we bij onze tas en vulden we het drinken aan.

Hier was het even heerlijk relaxen, doordat we toch niet voor negen uur bij de pont bij Dieren over konden hadden we besloten om rond half zeven weer te vertrekken.

Toen we weg gingen was het nog donker, dit was de vorige keer niet het geval. Op de eerste wagenrust die we nu aandeden was er een ongelukkige wandelaar die nog net voordat het licht werd, was gevallen en een middenhandsbeentje had gebroken. En wel zo dat hij de strijd moest opgeven omdat hij naar het ziekenhuis moest en dan zie je dat zelfs een grote vent het hiermee behoorlijk moeilijk heeft. Wij gingen weer verder, van Laag Keppel naar Hoog Keppel, nog even een minuut stilstaan (de insiders weten wel waarom) en dan weer verder, op weg naar de dijk die leid naar de pont naar Dieren.

Halverwege deze dijk was een toilet alwaar gebruik van gemaakt kon worden (volgens de routebeschrijving). Maar toen wij daar aan-kwamen had de een of ander hier net een poederblusser leeg gespoten, dus kon er geen gebruik van worden gemaakt. Ga maar naar het café daar kan je wel zij de beheerder, maar hier eenmaal aangekomen was men het er niet mee eens.

Na veel praten kon er toch gegaan worden maar de kosten waren dan wel € 0,50, niet erg maar het vergde veel tijd.

De anderen van de groep waarmee we liepen, waren al zo ver weg, die konden we voor de pont niet meer inhalen. Zij zijn al over gegaan, omdat er voor de pont geen beschutting. Was je eenmaal aan de overkant, stond daar weer die tent en deze keer werden we getrakteerd op een broodje braadworst. Die ging er wel in, nog wat koffie en een zakje chips en we gingen weer verder, nu op weg naar de Enge Bossen.

Een prachtig stuk bos dat leidt naar de Posbank, alwaar een speciale binnenrust voor ons was gemaakt.

We hoefden niet naar boven maar gingen naar beneden, alwaar deze keer een ruimte voor ons  was gemaakt met aangepaste prijzen.

Daar konden we rustig zitten in de vergaderzaal en na de nodige foto´s met de koningin gingen we weer verder voor het laatste stuk.

Nog zo´n tien km te gaan en een wagenrust, nu over terrein wat op en neer ging, ja deze tocht heeft van alles wat:  ruwe paden, asfalt, dijken, heuvels, heide, bossen, en mooie vergezichten.

Rond half drie waren we weer in Arnhem terug alwaar ik van een heerlijke douche genoot, alvorens weer op huis aan te gaan.

We waren het er allemaal over eens, deze tocht was vorig jaar goed, maar dit jaar was hij nog beter. Ik geloof niet dat een organisatie het beter kan doen. 

Frans.