Winterserie Giessenburg - 15 januari 2011

 

Het was een frisse, bewolkte dag met veel wind en (bijna) geen regen. Een prima dag om te wandelen dus.

 

Ik had me niet bij Frans opgegeven voor deze tocht, dus was ik extra vroeg op het verzamelpunt. Voor het geval ik niet mee kon rijden was ik met de auto gekomen. Gelukkig had Wim Vermey nog plaats in zijn auto en mocht ik met hem mee.

20110115Giessenburg1

 

In Giessenburg aangekomen stroomde de startlocatie vol met opvallende groen-blauwe pakken. Het leek wel of heel DDV was komen opdagen.

 

Een groepje van 7, waaronder wij, ging 25 km lopen. Het waren rechte wegen tussen weilanden. Inge kreeg wat last van haar kuit, maar gelukkig ging dat snel weer over. Ik kreeg ontzettend veel trek in appelgebak dus keek ik erg uit naar de 1e rust. Met een flinke lus liepen we naar Hoornaar, waar we in café "Onder de Linden" onze rust doorbrachten. Wegens gebrek aan stoelen zaten we op de grond en stonden we aan een statafel. Helaas hadden ze geen appelgebak.

De 2e etappe ging naar Noordeloos. Het landschap bleef bestaan uit weilanden met rechte wegen. De auto's kwamen af-en-toe als gekken voorbij scheuren. Overigens kwam er ook een auto voorbij waar een gek uit het raampje hing (leuke mensen, de organisatoren). Gelukkig stonden er ook veel mooie huizen langs de route, waardoor we toch wat afwisseling hadden om naar te kijken.

 20110115Giessenburg2

De 2e rust was een goed verzorgde wagenrust. Warme en koude dranken stonden voor ons klaar, tegen inlevering van onze consumptiebonnen. Mijn trek in appeltaart stilde ik hier met appelsap en een mars. Een goed alternatief leek me.

Het laatste stukje was maar 3,5 km. Dus dat ging lekker vlot. Toen we langs een huis met een vijvertje kwamen, zag Inge goudvisjes zwemmen. Die vond ze zo leuk dat we al snel het plan hadden beraamd om een paar van deze (zoetwater) visjes mee te nemen in een leeg chipszakje. Gelukkig voor de beestjes hebben we ons snode plannetje niet uitgevoerd.

Na het mislukken van een poging van Wim V. om ons de verkeerde kant op te sturen, kwamen we terug op de start - finish. Hier werden nog enkele nieuwe wandelboekjes aangeschaft (een nieuw jaar, een nieuwe km-registratie) en was de tocht weer ten einde. Het was weer lekker om een flink stuk gelopen te hebben.

 

Yvette en Elizabeth