20110206 Waalwijk
Wandelverslag Waalwijk - 6 februari
Op deze zondag reed ik op mij fietsje richting Dordrecht. Heen gelukkig wind mee, want er stond een aardig briesje deze dagen. Aangekomen bij de verzamelplek bleek de oogst vrij gering. Slechts 4 groen verpakte wezentjes stonden te popelen voor de 15 km.
Bij navraag bleek dat de fam v.d. Pol al met 3 personen voor de 25 km was vertrokken. Gaatske, Truus, Wim en ondergetekende zouden deze dag de eer van de DDV hooghouden en dat deden ze met verve.
De auto van Wim zoefde naar de startplaats en ondanks de aankondiging van de organiserende vereniging waren er geen omleidingen.
De Tom-Tom bracht ons voor de deur en Wim parkeerde de auto op dezelfde plek als een jaar ervoor, kennelijk houden ze het plekje vrij voor hem. Na een bakje drinken gingen we rond kwart voor tien op pad. Het zou een leuke, afwisselende route worden. Het eerste gedeelte bracht ons door de plaats Waalwijk en via diverse wegen, die in elkaars verlengde lagen dus 1 weg leken, kwamen we buiten de bebouwing. Ik had de naam Roestelberg al in de omschrijving zien staan en dit betekent Drunense Duinen. En ja hoor na een poosje werden we omringd door vele mountain-bikers, u weet wel onze natuurlijke vijand, hard rijdend zonder bel.
Ik neem hier wel mijn petje af, want op zo'n ding via rul zand de Roestelberg beklimmen doe ik ze niet na. Bij deze rust zaten ook de Polletjes (geen gras) maar wij gebruikten dit slechts als plaspauze voor de dames.
Verder door mooie natuur, bos, open gebieden, watertjes naar de volgende rust. Deze was aan het afwateringskanaal. Een wagenrust met heerlijke bankjes, erwtensoep en een gezellig bloemetje op tafel, brabantse gezelligheid.
Het volgende stuk bracht ons langs het kanaal, na een behoorlijk stuk water zonder boten, gingen we weer de bewoonde wereld in.
Via het RKC stadion en de halve zolendijk werd de finish bereikt. Halve zolendijk zegt u? Ja, dit is een pad over een niet meer in gebruik zijnde spoordijk, die gebruikt werd om werknemers in de leerindustrie van Waalwijk naar Kaatsheuvel te brengen. Verder viel ons op dat Waalwijk bijna geen flatgebouwen kent.
Na afstempelen keerden we geheel droog huiswaarts .
Nico de Kievit.

