De 45ste  Merwedewandeltocht Hardinxveld Giessendam.

 

Vandaag weer eens vroeg verzamelen. Althans, relatief  vroeg voor de korte afstandlopers. Onze lopers van de lange afstanden zijn inmiddels al gestart. Nadat de auto-indeling bekend werd gemaakt zijn wij op weg gegaan naar......... Hardinxveld-Giessendam.

 

Ria was onze (= Truus en Marrie)  chauffeuse. Op de plaats van bestemming aan gekomen nog even op zoek naar een plekje voor de auto. Wat voor Ria normaal geen enkel probleem is want het kleinste gaatje is vaak groot genoeg. Ook nu probeerde zij de auto in zo'n klein gaatje te zetten. Helaas, één wiel bleef nog op de stoep staan. Dan toch maar een ander plekje  want met een lesauto moet je wel het goede voorbeeld geven. Zo gezegd, zo gedaan. Op naar de koffie. Even aanmelden en op weg voor onze wandeltocht van 20 km. We startten tegelijk. Onderweg werd er veel gepraat (zoals gewoonlijk)  en bij de Tiendweg  moesten wij helaas afscheid van Nico en zijn neef nemen. Even werd er nog getwijfeld of Lenie en Piet ook deze splitsing zouden nemen  maar ze gingen gestaag door. Niks 10 km; op naar de twintig. Tevens werd er wel gesnakt naar een lekker kopje koffie. Al zou het eigenlijk smaken naar slootwater, als er maar wat te drinken was. Helaas moesten wij daarvoor nog eerst 5 km doorlopen. De rust zat pas op de 15 km. Jullie snappen natuurlijk wel dat de koffie dan goed smaakte. Ook werden wij door Lenie getrakteerd op een lekker plakje cake. Het laatste stuk viel zwaar bij Maurits, de zoon van Inge, maar eerlijk is eerlijk: een toekomstige bowlingkampioen heeft eigenlijk ook geen wandelbenen nodig.  Aangekomen in de sporthal  de Wielewaal kwamen Mart, Bert, Ron en een nieuweling binnen. Zij hadden namelijk 30 km gelopen. Natuurlijk weer even bijpraten en hup: iedereen weer op weg naar huis.

10 jaar geleden besloot ik om de Vierdaagse van Nijmegen eens te gaan lopen. De tocht in Hardinxveld-Giessendam was dan ook voor mij de eerste keer dat ik 40 km liep. Deze dag zal ik nooit meer vergeten. Je heb soms van die dagen dat je beter thuis had kunnen blijven. Nou, dit was z'n dag. Het begon al gelijk goed, het regende pijpenstelen. Fred stelde nog voor om niet te gaan lopen maar ik wilde per se want een keer moest ik toch de kilometers in de benen krijgen.  Wij hadden  50 gulden meegenomen (ja, ja, toen kon je nog betalen met guldens). Dat moest toch wel genoeg zijn voor een kopje koffie. Onderweg besloten we  om een regencape aan te schaffen. Bij een fietsenwinkel hebben wij ons voorzien van regenkleding maar nu komt het: "dat is dan fl. 48,--  mevrouw". Dus twee gulden over om daar onze tocht mee door te zetten.  Vol goede moed gingen wij verder. Onderweg raakte bij Fred de veter van zijn schoen los. Even vast maken, mag geen punt zijn. Nu denken jullie vast : "boeiend" ......maar hierbij verloor Fred - zo later bleek - z'n mobiel met alle telefoonnummers van zijn klanten. Daar kwamen we pas na enige tijd achter. Teruglopen had geen zin want iemand anders zou hem wel gevonden hebben. Het weer klaarde op maar wij hadden wel dorst gekregen. Wij konden toch één kopje thee kopen en samen delen. Ook hadden wij deze dag een mooie grote bloedblaar gelopen. Dus een dag om nooit meer te vergeten.

 

Oh ja, het was een wandeltocht met echte wandelaars dus wat denk je?......onze mobiel is gevonden en terug gebracht!!!!!!!!!!!