Wandelsportvereniging

Al snel staan we in de file. Kennelijk zijn we niet de enigen die dit extra lange weekend naar het buitenland willen.

Aangekomen in Blankenberge is het eventjes zoeken naar de sporthal waar we ondergebracht zijn. We richten onze slaap-plekken in een klein gymzaaltje dat is gereserveerd voor individuele lopers. Daarna gaan we naar de VVV om onze inschrijving te regelen. Na een goede maaltijd in één van de restaurantjes aan de boulevard en een uurtje stappen, zoeken we moe onze veldbedjes op.

Zaterdag 1 mei:

's Ochtends vroeg om 6:30u word ik wakker. Verschillende wandelaars zijn al op en zijn druk bezig zich gereed te maken voor een wandeltocht van 42 km. Omdat ik 24 km loop en dus pas vanaf 10 uur mag starten, probeer ik nog even te slapen, maar dat lukt niet goed. Om iets over 7 toch maar opgestaan. Op dit tijdstip was het heel rustig in de douches. Om een uur of 8 was het hele groepje klaar om het dorp in te gaan. We waren inmiddels met z'n 4-en. Het regent maar de sfeer zit er toch goed in. Na een bezoekje aan de bakker en een uitgebreide zit op een terrasje is de bui voorbij getrokken en is het tijd om van start te gaan.

De tocht loopt eerst langs de haven en daarna over het strand. Al na een kilometer of 5 houden we onze eerste rust. In de strandtent drinken we wat warms. Ook zien we schedels van dolfijnen aan de muur hangen. Na de rust gaan we een stukje door de duinen, daarna wordt het landschap bijna Nederland met zijn uitgestrekte velden. Alleen aan de bebouwing en verkeersborden is goed te merken dat we in België zijn.

Tijdens onze 2^e rust zie ik Nico aan een tafeltje zitten met wandelvrienden wan ons. We laten weer een buitje voorbij trekken en gaan daarna weer op pad. Het landschap veranderd nauwelijks, maar dat kan de pret niet drukken. In Zuienkerke zitten de (geïmprovi-seerde) terrassen vol en enkele zangers zijn uit de kast getrokken om de sfeer nog verder te verhogen. Ook hier maken we een uitgebreide stop. Bij vertrek blijkt naast onze rust een kratjes-stapel-stellage te zijn ingericht. Na enige aansporing waag ik een poging en bereik een hoogte van 23 kratjes.

We vervolgen onze tocht en komen bij onze 4^e rust (ja dat klopt, 4 rusten op 24 km), waar de mannen hun gratis flesje bier consumeren en ik de gratis boterhammen met kaas naar binnen werk. Om 6 uur vertrekken we uit de biertent. We hebben dan nog ongeveer 3 kilometer voor de boeg. Tegen de tijd dat we bij de finish zijn, is de viskraam al dicht.

Een terrasje en een grondige douchebeurt later, zitten we in een eenvoudig maar goed restaurant "Mamma Tomy". De porties vlees zijn groot en van goede kwaliteit. Frieten en "groentjes" zijn standaard en de kosten zijn zeer schappelijk. Alleen de bediening is nogal slecht. Na de maaltijd willen we nog even de stad in, maar na een uurtje besluiten we toch maar weer in de slaapzak te kruipen.

Zondag 2 mei:

We zijn weer op tijd opgestaan en hebben al onze spullen al in de auto liggen wanneer we op een terrasje aan de thee en koffie zitten. Omdat er geen eten wordt geserveerd, voelen we ons niet bezwaard onze zoete broodjes van de bakker hier op te eten.

Na de start lopen we al snel landinwaarts. Ik zie een motoragent een pijl ophangen en verbaas me er over dat de politie hier de pijlen ophangt en dit zelfs doet wanneer de lopers al onderweg zijn. Een ervaren Blankenberge-loper merkt even later op dat het een nieuw parcours is. Na enkele kilometers komt een hardloper ons tegemoet en begint druk met zijn armen te zwaaien; terug, terug, dit is de 6 km!

Het bleek dat de agent had gedacht dat de pijl verkeerd hing.

We lopen terug naar de boulevard en gelukkig mogen we toch over de pier en door de duinen. Op de 1^e rust, waar kruidkoek wordt uitgedeeld, tref ik Nico weer. Een foto later zijn we weer onderweg. Het landschap bestaat inmiddels weer overwegend uit velden met een enkele boerderij. Na onze eerste rust begint ons rondje om de kerk van Lissewege. Op het verste punt begint het te regenen.

Een dik half uur soppen later passeren we de kerk en stappen we onze 2^e rust binnen. Het is gezellig en warm. De kleren kunnen een beetje drogen en de inwendige mens wordt ook opgewarmd.

Uiteindelijk vervolgen we onze route. De kratjes-stapelaars zijn inmiddels hun stellage aan het opruimen. Mijn record blijkt niet verbroken te zijn.

Ook lopen we 2 tandartsen tegen het lijf die onder het mom van de economische crisis en bevordering van werkgelegenheid lollies uitdelen. We houden het vandaag bij 3 rusten, waarvan de biertent natuurlijk de laatste is. De verdeling van bier en brood met kaas tussen de mannen en vrouwen is weer snel geregeld. Vandaag vertrekken we wel op tijd; we willen niet wéér de vis mislopen.

Om ongeveer 4 uur komen we door de finish. We laten onze boekjes afstempelen en genieten van onze visjes. Het was een prima tocht.

Omdat we toch wat te veel hebben getreuzeld kunnen we helaas geen gebruik meer maken van de sporthal om te douchen. Daarom stappen we maar meteen in de auto en beginnen onze terugreis naar Nederland.

Met een bak friet in de hand kijken we terug op een zeer geslaagde tocht.

Elizabeth.