20100513/15 Hoornaar
Hoornaar 13 en 15 mei
Opgestaan, naar buiten gekeken en toen gauw aangekleed en naar Hoornaar, want het weer leek best goed.
Vincent liep met ons mee en had ook bij ons geslapen. Onderweg zagen we al andere DDV-ers, die waren eerder gestart en al een eindje op weg.
Truus, Wim en Tineke zaten al te wachten, dus gauw inschrijven en op weg op de 25 km. Het was fijn om buiten te zijn, al was de wind wat fris. We hebben gen
oten van al wat groeit en bloeit. De rust was bij de waterplas; daar was het al lekker druk en gezellig. Daarna was er weer een graspad dat ik even heb overgeslagen en op het fietspad bleef lopen. Maar ik werd gespot door Theo, die zei: "Je moet de eerste afslag rechts nemen". Nou, dat wist ik wel dus alles kwam goed.
O ja; in de rust kwamen ook Agnes en Bert er bij. Die liepen 15 km.
Al keuvelend kwamen we bij de kantine van VVAC aan. Na de koffie weer verder en dat was maar 3 km naar de volgende rust. Toch even langs geweest natuurlijk. Daarna was het nog een hele ruk, maar de tuinen en huizen werden bekeken en besproken en ook hebben we op een boomstam nog even een boterhammetje gegeten. Om half vier kwam de tent in zicht. Daar zaten Truus en Tineke op ons te wachten en Auke nam Vincent gelijk mee. Wij genoten nog wat van het blaasorkest en gingen heerlijk thuis uitrusten.

De volgende dag zijn we naar Friesland geweest met twee auto's, om Pieter aan te moedigen die de 11-Steden wandeltocht meeliep. We hebben genoten van Bartlehiem, Burdaard en Dokkum.
We hebben IJlkema gezien die voor de 50ste keer meeliep, de postbode uit Leeuwarden en ook Bonne en Bini kwamen ons opzoeken. Het was een feest van herkenning. De slaapboten voeren nog voorbij en Thijs vond alles prachtig. De Slykstappers zorgden voor de zang en muziek en wij zaten heerlijk in de zon te genieten.
We gingen om half zeven van huis en waren over half twaalf weer thuis met Friese DVD's, taart, vlaggetjes en koffiekom enz. Al met al een prachtige dag met heerlijk eten.
Maar ja; de andere dag toch maar weer wandelen in Hoornaar. Nel opgehaald en ook Dicky en Mart en op naar de start. Daar zaten Truus en Agnes en Bert al te wachten. Kwart voor tien gingen we op pad op de 15.
Het was prachtig wandelweer dus de jasjes gingen al gauw uit. De route was fantastisch en ik bleef dus fotograferen (en plassen), want ik had één kopje thee op en dan komen er 10 uit. En we moesten eerst 10 km lopen voor de rust. Bij Arkel was de natuur op z'n mooist; we konden er niet genoeg van krijgen.
We hadden rust in café Panda, waar het gezellig druk was. Na de rust door het dorp, alwaar een paar kleine bloembakken stonden. Voor zo'n dorp iets te groot, maar ja: niks verbeelden en niks zijn; daar hou-den ze niet van. Chris verloor hier bijna een oor aan een verkeers-bord. Ik zei nog: "Kan niet missen met zulke oren" (hè Fred?). Maar Dicky zei nog: "Het zou zonde zijn, want dan kunnen we hem geen oortjes meer noemen". En ik zie het ook niet zitten om met Nicky Lauda getrouwd te zijn.
Via Hoogblokland kwam de toren van Hoornaar in zicht en we hoor-den van verre de muziek al van het Arkels Visserskoor. Na het afmelden en het eten en drinken (broodjes hamburger, bier, appelsap en ijs) konden we gaan zingen en de nieuwe CD kopen.
Ria, Fred en Marco en ook Marjolein kwamen nog even langs. We hebben gelijk even over het nieuwe jasje verteld dat Auke donderdag op de 50 km heeft aangehad; eerst mét trui en later zonder trui en Chris zaterdag de hele tocht, zelfs nog met sjaal om.
Ze waren gelukkig alle twee heel tevreden, dus kan de kleding-commissie weer verder.
Om 4 uur zijn we Dicky en Mart thuis gaan afleveren en daarna Nel. Thuis lekker uitgezakt in de stoel nog even met de foto's nagenieten van de altijd mooie en goed-verzorgde tocht.
Het Fluitenkruidvrouwtje
Tocht in Hoornaar
Kwart voor 9 de taxi staat klaar.
Om te gaan wandelen in Hoornaar.
Dat vinden we ieder jaar weer een festijn
Fietsen en wandelen voor groot en klein
Met z'n achten gingen wij op pad, o, wat mooi
Alles stond in lentetooi.
Volop liepen wij te genieten van al dat moois om ons heen
En we hadden geluk, want het zonnetje scheen
Steeds stond iedereen op elkaar te wachten
Want ja, die ene had knieklachten (nou zeg maar twee)
Dus hardlopen kon ik niet
Maar dat deed de rest geen verdriet
Gezellig pratend, kijken naar al dat moois, o, wat een lust
Kwamen we al keuvelend aan bij de rust
Uitgerust gingen wij weer op pad
We hadden al een aardig stuk gehad
Ze stonden steeds te wachten hoor
Lieve mensen zonder dat ik jank
Zeg ik tegen allemaal, hartelijk dank
Zo kwamen wij dan toch bij het eindpunt aan
En zag je de witte tent al staan
Daar binnen klonk een vrolijk gezang
Ja het Arkels visserskoor kan er wat van
Dus ook wij vlijden ons neer
En weldra deinden we heen en weer
Maar eerst nog bij slager bouter geweest voor de hartige hap
En even een pilsje bij de tap, o, nee het is appelsap
Zo zaten we nog te zingen met het koor
Maar toen gingen wij er toch vandoor
De taxi bracht ons weer naar huis toe
Zeer voldaan, maar wat waren m'n knietjes moe
Lieve mensen allemaal bedankt voor de fijne dag
Ik denk eraan terug met een lach
Bedankt, van Slakje.

