20100220 Snerttocht Prinsenbeek
19e Snertwandeltocht W.I.E.G.O. 20 febr.
We togen met vier auto's naar Prinsenbeek, naar de school in de Schoolstraat.
Binnen was het druk, omdat ze een gedeelte hadden afgesloten. De vloer was geboend met was, dus niet lopen!!! Geen goede commu-nicatie dus; het lijkt de regering wel. Gelukkig zijn wij niet gevallen, dus starten maar. 12 Personen op de 15 en nog wat op de 25 en 10 km.
Dat ging al gauw richting bos en ondertussen verwonderde ik mij aan de mooie straatnamen in dit gebied. We hadden Heisprong, Neelstraat, Vianendreef, Krekel-weg, Heibloempad en Leursebaan. De grond was nog een beetje hard van de vorst dus het was wiebelen geblazen en veel naar de grond kijken.
En de rust bleef maar weg; die was pas op 10 km. Daar aangekomen in Café 't Veehandelshuis gingen we lekker aan de koffie en plassen natuurlijk. Ik dacht nog: als ik hier maar heelhuids vandaan kom. Want Veehandelshuis betekent verkoop en aangezien ik Fries stamboekvee ben, zal ik wel wat opbrengen met mijn gewicht. Gelukkig mocht ik weer mee.

De 25 km-lopers hier nog net gezien en even met z'n allen op de foto.
Onderweg nog mooie houtstapels gezien en schrikdraad met de te
kst "Pas op Opsodemieter gevaar".
Nou, wij wilden wel daar, want het werd drassig en modderig. En zo baanden we ons een weg door de Bredase rimboe. We begonnen al stijf te worden van dat geploeter en dat beteken dat de napret thuis pas komt.
We arriveerden weer allemaal bij de school, waar het gelukkig iets minder druk was.
Bij het afmelden kregen we bonnen voor gratis erwtensoep. Nou, dat ging er wel in; het was lekkere soep van Aldi, dus daar moeten we heen voor 25 blikken ofzo.
Langzaamaan werden de auto's weer opgezocht en reden we naar Dordt.
Nee, niet naar huis, maar naar de Sterrenburghal, waar Ad en Auke en medewerkers weer een volley-baltoernooi hadden georganiseerd. Heel gezellig weer veel bekenden te zien. Ad won met Double Sound de 1ste prijs en Auke de 1ste en 2de prijs met diverse teams.
Moeders groeide er van (had ik nog meer opgebracht); want zoals Ma Flodder zei: "Het blijft toch je kind hè".
Zo kwam er weer een einde aan een sportieve dag. Na het eten van een stuk taart, gingen we huis-waarts om alles te laten bezinken.
Zus van Ma Flodder

