Wandelsportvereniging

Sint Nicolaastocht W.I.K. Dordrecht.

 21 november 2009

Eindelijk was het zover, de eerste tocht in D.D.V.-verband. Gestoken in gloednieuwe groen/blauwe outfit reden Fedde en ik naar de start van de tocht in het Short Stay Facility in Wielwijk.

 Auke en zijn zoon Vincent zaten al op ons te wachten. Zo waren we z'n vieren. We hadden geen zin om voor 15 kilometer naar Lexmond af te reizen en Auke had 's middags nog andere activiteiten. Dus startten we lekker in Dordt. We konden al om 8.30 uur starten en dat deden we dan ook.

Nu denken jullie natuurlijk: ‘Fedde en ik? Wat zijn dat voor lui?' Ik maak dus gelijk van de gelegenheid gebruik om ons even voor te stellen.

‘Ik' ben Ad Bijl, zoon van Gaatske en Chris (kan ik ook niet helpen) en dus de oudere broer van Auke. 48 jaar, getrouwd met Annette en vader van twee zoons. ‘Fedde' is mijn jongste zoon. Kleinzoon van Opa en Oma Lijb (ook weer niets aan te doen!) en 21 jaar. Auke is zijn oom en Vincent dus zijn neef.

 Wij zijn (weer) bij de vereniging gekomen omdat Fedde het onzalige idee kreeg om weer eens de Vierdaagse te gaan lopen. Dat had hij al 2 keer gedaan op de 30 kilometer en hij wilde nu wel eens de echte mannenafstand gaan lopen, de 50.

Hij zocht nog iemand om mee samen te lopen, maar Auke en Pieter lopen te hard en dus zocht hij een andere gek om mee te gaan lopen op de 50 in Nijmegen. Je raadt het al, die gek was ik. Zoals gezegd werden wij weer lid, want beiden zijn we al eens lid geweest. Fedde zo'n 9 jaar geleden en ik stam nog uit de tijd dat D.D.V. nog een jeugdgroep had, ergens in 1969 of zoiets. Na de jeugdgroep ging ik op mijn 13e over naar de ‘groten' en liep mijn eerste Vierdaagse. Ik ben een tijdje vlaggendrager geweest en ook nog reserve-assistent-reserve leider.

In 1984 ben ik getrouwd en in 1986 werd Gertjan geboren, mijn oudste zoon. De koop van een huis, een kind en andere activiteiten in koor en kerk zorgden er voor dat mijn tijd op de zaterdagen een andere invulling kreeg en toen ben ik gestopt met wandelen, na 13 vierdaagses en 12500 kilometer. Daarna nog 2x meegelopen voor diploma toen Fedde de 30 km liep in Nijmegen. En nu proberen we voor de 14e  en de 3e  keer de eindstreep te halen. Ik ben steeds donateur gebleven en kreeg dus trouw het clubblad elke maand. Zo bleef ik mooi op de hoogte van de activiteiten. Ook maakte ik (en nog steeds) samen met Annette het plaatje voor de Oliebollentocht.

 Zo, nu zijn jullie een beetje op de hoogte van wie we zijn. Ik ouweh... op papier net zoveel als in het echt. Volgens een quote van Ria tijdens de wandeltocht in Breda: " Hij gaat gewoon verder waar hij jaren geleden gestopt is...". En zo voelde het ook. Ik zat er weer gelijk in en de kenmerkende D.D.V.-humor en -gezelligheid is er nog steeds. Met andere woorden: jullie zullen nog meer van mij horen!

 Waar waren we gebleven, O ja... we waren 8.30 uur gestart vanuit Wielwijk. Het was aangenaam weer, zeker voor de tijd van het jaar.

De thermometer aan de overkant van de rijksweg bij de Laan van Londen wees 18 graden aan.

 We liepen eerst een blokje Wielwijk. Achter het geluidsscherm van de A16 richting Zeehavenlaan. Daarna deden we Crabbehof aan en slingerden via het Wielwijkpark naar de rust in de kantine van de korfbalclub aan de Laan van Londen. Ik betaalde deze keer de koffie en het fris. Ik had gezien dat het goedkoop was, dus maar gauw van die gelegenheid gebruik maken. De volgende keer als we bijvoorbeeld in de IJzeren Man rusten, mag Auke betalen. Na een korte pauze weer op weg.

Buiten gekomen nog even een groepsfoto gemaakt. Door iemand anders laten doen, want als je met 4 personen bent mis je algauw 25% van de groep als je dat zelf moet doen.

Daarna liepen we via de Kilweg naar Sterrenburg. Op de Kilweg werd nog een wandellied (2-stemmig) ingezet, maar dat werd niet gewaardeerd door de jongelui, dan maar een boterham eten. Daarna liepen we door het parkje aan de Smitsweg, waar de ponies los lopen. Auke had gelijk aanspraak.

Gesprek van gelijk niveau, zal ik maar zeggen. De parcour-bouwers waren daarna zelf een beetje de weg kwijt want we liepen daarna in blokjes. De afstand moest vol, denk ik, maar niet erg inventief. Uiteindelijk kwamen we weer op het fietspad langs de N3. Even er onderdoor en via de Zuidendijk en het Wielwijkpark weer naar de finish (tevens start). Wat wel zo makkelijk is als je daar je auto hebt staan. Fedde wilde vandaag iets meer lopen en die is naar huis gelopen en ook aangekomen. Die had dus zijn gewenste 20 km gelopen.

Wij gingen nog even naar binnen om Sint Nicolaas een handje te geven en een speculaaspop in ontvangst te nemen. Omdat de organiserende vereniging 75 jaar bestond, kregen we allemaal een mooie beker met de Grote Kerk en ‘75 W.I.K. Dordrecht' er op. Nog even op de foto met Sint Nicolaas en Zwarte Piet en toen was het tijd om weer naar huis te gaan.

Het was wel weer even wennen om weer een flinke afstand te lopen en ook nog op nieuwe schoenen. Maar het viel niet tegen. De volgende tocht in Breda maar eens 20 proberen.

Loopneus