Wandelsportvereniging

Alles is daar gewoon open en dat kan ook nog. Even later aan de koffie en de snaps. Om twaalf uur de bedjes opgezocht.

Om half acht ontbijten; heerlijk buiten in de tuin. Daarna op naar de rolstoelers.

Na de inschrijving, de ballonnen oplaten en het Wilhelmus gingen we op pad met prachtig weer.

De natuur was weer prachtig en we genoten volop.

In de rust weer gratis koffie met een koek en we spraken nog wat met rolstoelers en begeleiders.

We waren vroeg binnen dus gingen we op bezoek bij een boerderij-museum. Erg leuk en een mooie verteller, die al gauw door had dat we wel van een mop hielden. Ook daar hadden ze lekkere koffie met koek en na een paar uur weer op huis aan. Heerlijk in de tuin zitten en genieten van het Zwitserleven.

De volgende dag hetzelfde ritueel en weer heerlijk gestruind door het Brabantse land. Langs het mooie kasteel “Heeswijk” en zo op naar de picknick bij de abdij. Bij het VVV al folders gehaald, voor na het lopen. Bij de picknick, broodjes en koffie of limonade zoveel je maar wilde.

Toen de kinderen aan het water-spektakel begonnen, zijn wij naar de Kilsdonkse molen gegaan. Heel mooi gerestaureerd met het landgoed Zwanenburg. Het was bloedheet, dus even onze dorst lessen in een rond restaurant. Daarna terug naar Sprang-Capelle om te douchen, uit te rusten en te eten, weer in de tuin. Tot twaalf uur.

De volgende morgen weer buiten ontbeten en ons daarna in de auto gehesen. Wat daar opvalt is de rust om je heen, geen wandelaar te zien tot de rust en daar is het dan spitsuur als wij komen. Ook onder-weg verkleedde vrouwen met snoepjes en kaas en een accor-deonist; heel gezellig. Vrijdagmiddag gelijk naar huis om in de tuin te luieren, te lezen of te puzzelen.

Na het eten ons rondje dorp gedaan en weer met een borrel buiten genoten van die prachtige week.

Zaterdag uitslapen en om 12 uur starten in uniform. Het was warm, maar in het bos was het lekker  lopen. We waren om 2 uur weer op het plein en moesten wachten op de muziek.

We kregen eerst nog toespraken en toen kon het ererondje beginnen. Getooid met zonnebloemen liepen we netjes mee. Na het strijken van de vlaggen en het Wilhelmus mochten we weer weg.

Voldaan op naar de barbeknoei. Irma en haar vriendje waren er ook bij en ze hebben ons lekker verwend. Maar helaas; aan alle mooie dingen komt een einde. Na Ineke te hebben bedankt voor de fijne week, ging het weer op huis aan. Eerst de Lekkerlanders naar huis gebracht en een kwartiertje later waren wij ook thuis.

We konden terugzien op een hele zonnige week met veel plezier en lekker eten; jammer dat de tijd zo vlug gaat, vonden wij. Maar volgend jaar hopen we weer te gaan en we kijken er nu al naar uit.

                        De afkickers