Wandelsportvereniging

Maar ja, het was nog vakantietijd, maar er waren er al veel terug en dan nog dit resultaat. We gingen in één auto en jawel: we kwamen niet goed terecht. Echt Woensdrecht ingegeven op de routeplanner en we kwamen in Ossendrecht. Daar gevraagd en ja gauw naar het andere dorp. Daar herkenden we “Non Plus Ultra” en dus eerst even koffie en inschrijven voor de 12 km. 

Arina had al 5 maanden niet gelopen (te lui?). Het was mooi wandelweer dus genieten van alles om ons heen en nog wat nage- nieten van de vierdaagseverhalen. Al met al vloog de tijd voorbij en zo waren we alweer bij de rust; bij een groot bedrijf waar diverse grote carnavalwagens stonden te pronken. Wij lekker in het pluche zitten onder het afdak, maar dat leverde natte billen op.

Na de rust nog mooie plekjes gezien en al teutend over van alles

en nog wat weer op Woensdrecht aan. Dat was verder dan we dachten en bij sommigen sloeg de stijfheid toe. Maar de toren kwam in zicht en wij zetten even aan en weldra waren we bij de finish.

Net op tijd; we moesten direct weg want de kleinkinderen werden bij ons gedumpt. Bij thuiskomst waren we iets te laat, maar ze waren al binnen.

Al met al een leuk wandelingetje en we gingen maar van het standpunt uit: we zijn weer gelucht en “Anton Heyboer” had het naar z’n zin met 4 vrouwen.

                     De eerste vrouw!!