21ste Spijkenissemars RET  27 juni 2009

 

Aangekomen bij de start met de NavTruus, eerst koffie en toen met vier m/v gestart op de 30.

 

Ze liepen van ons op de 30, 40 en 50 km afstand. De 40 ging al gauw een andere kant op, zodat we met z’n vieren overbleven. Het was benauwd om te lopen en erg drukkend. Maar we hadden na 6,6 km rust bij de Mac. Daar heerlijk chocolademelk op.  

 

Na de rust ging het echt de rimboe in, door klaphekjes en over veeroosters, langs de Schotse Hooglanders en een prachtig vlonderpad met bloemen.           Chris moest van Ria een bloem plukken (ver weg natuurlijk). Hij over het hek en ja hoor hij had hem te grazen, de kattenstaart. Wij weer verder langs een z.g. stenen bank. 20090627 Spijkenisse1

 

We waren blij dat het erbij stond, want het leek nergens naar. Weer verder over de brug die we voor de tweede keer namen (wat een verspilling van onze tijd). Zo kom je ook aan de 30 km. Maar dat deed niets af van het mooie lopen daar en we kwamen dan ook blij bij de 2de rust: Het Kleine Café.

Daar was gezellige muziek, want er werd een Amerikaans feest gegeven met karaoke en gratis eten.

 

Ik wilde gelijk niet meer mee, maar dat ging niet door, dus toch maar vrolijk verder door de fruitbuurt. Ramanas-dreef, Perengaard, Avocadogaard, Sinaasappelgaard, Ananasgaard en Rozenbottelgaard. Toen we eindelijk uitgegaard waren gingen we over op Lange pad, Lage weg richting Simonshaven.

 

Nog nooit van gehoord, maar een leuk oud dorpje met een lief wit kerkje dat we op kilo-meters afstand al konden zien.

 

Gauw wat foto’s genomen en via de Molendijk en Schuddebeursdijk naar het Hippisch Centrum Simonshaven, alwaar we lekker buiten hebben gezeten en we waanden ons even in de Achterhoek.

20090627 Spijkenisse3

Na de rust al schuddebuikend over de Schuddebeursdijk naar het natuurgebied Bernisse. Het was ondertussen erg warm en al puffend gingen we de Waterringroute volgen. Maar mooi was het er, en ineens waren we weer in de stad.

Daar nog wat straten doorkruist en om half vier waren we binnen.

 

De dorst was groot en de schoenen te klein. Maar Chris kwam me feliciteren met m’n behaalde 50.000 km. Dus moest ik trakteren; dat was een koopje voor 4 mensen. Na dit alles ging Lenie weer naar Zeeland en wij met Ria naar Dordt.

 

Zo was het weer een welbestede zaterdag geworden met een voldaan gevoel.

 

                      Kampioentje

 

___

 

21e SPIJKENISSERMARS

 

Het was een beetje benauwd, toen wij op 27 juni 2009 richting Spijkenisse reden….

 

Wij gingen samen met de 30 km lopers van start, maar die gingen al binnen enkele honderden meters een andere kant op.

Wij liepen een stuk langs het water en gingen vervolgens op een verrassende wijze door Spijkenisse heen.

Ik was hier al een paar keer eerder geweest en had eigenlijk verwacht, dat wij weer langs de waterbekkens zouden lopen, maar dat was dus niet zo.

Na ongeveer 10 km was er een rustpost vlak bij het metrostation, maar daar was men nog volop bezig om alles op te bouwen en wij besloten dan ook door te lopen naar de volgende rust.

Wij kwamen langs het witte kerkje van Simonshaven, een plaatsje, waar ik nog nooit geweest was.

De rust was bij het hippisch Centrum Simonshaven.

Het was hier goed zitten, het zonnetje begon door te komen, de omgeving was gezellig en de koffie smaakte goed.

Na deze rust gingen wij weer verder over allerlei dijkjes. Na een poosje zagen wij de rust weer aan onze rechterhand liggen, maar wij gingen gewoon verder. 20090627 Spijkenisse2De route ging richting Zuidland en langzaam drong het tot mij door, dat ik hier al eens eerder was geweest. Wij liepen door een prachtig natuurgebied met veel watervogels.

Na een goede 26 km kwamen wij bij een wagenrust aan, waar even gestopt werd. 

Na deze rust gingen wij verder richting Geervliet, ook dit stuk zat in eerdere uitgaven van deze wandeltocht. Wij liepen een stuk door het oude Geervliet heen en kwamen vervolgens uit op een weg onderlangs een dijk in de richting van Spijkenisse.

Dit stuk was best warm, want de zon stond nu vol op onze bol.

In de verte zagen wij de M van een bekend fastfoodrestaurant en iemand wist te vertellen, dat ze door heerlijke ijsjes verkochten, MacPleurie heette die ijsjes of zoiets.

 

In ieder geval was het voor ons reden om onszelf op zo’n lekkernij te trakteren. Verbazingwekkend trouwens hoe snel die dames die lekkernij naar binnen werkten.

Na deze onderbreking was het nog een goede 7 km naar het eindpunt, waar wij rond kwart voor vier aankwamen.

 

Het was een leuke wandeling, goed beschreven en goed aangegeven.

 

EFJEE