Oud Bijerland 16 mei 2009
Wandeltocht in Oud-Beijerland
We vertrokken op 16 mei met mooi weer uit Dordt en gingen via de Kiltunnel naar de start. Deze was in een leuk, oud straatje.
Na de koffie ging het hele spul op de 20 km: 18 personen. Dus werd er veel gepraat en gelachen op die lange wegen. Zo kwamen we in Heinenoord bij het haventje. Ook liepen we langs een groot water, maar we wisten niet wat het was en waar we waren. Aan een man gevraagd en die zei: dat het het Spui is, dat over loopt in de Dordtse Kil en aan de overkant in de verte Spij- kernisse. We hadden rust in een Manege en ik zei tegen Ria: “We zijn weer in Aalten”. Maar volgens Ria duurde dat nog een paar weekjes.
Vincent was ook weer mee en ging over op eierkoeken en chips; wat Oma Lijb ontlokte: Ook je boterham-men opeten!!! Nou, dat ging met lange tanden. Na de rust weer genieten van alles wat de natuur te bieden heeft: veel mooie gele Lissen langs het water en Rododendron in de tuintjes. Onze 2de rust was bij een voetbalveld; we zaten toen op
Dat werden zware kilometers, want we waren nog herstellende van allerlei kwaaltjes. Maar we hebben het gehaald. Jopie vond het knap van Vincent, al had hij wel zere voeten. Maar ja: Willen is kunnen, hè.Hierna gingen we gauw op huis aan. We hebben Vincent er thuis uitgegooid en Dicky en Mart bij de bus gebracht, die al vlug moest komen.
Chris en ik waren versleten en zijn thuis dan ook na de koffie onder zeil gegaan. Voor Chris heeft dat niet mogen baten, want die werd echt ziek en beefde als een oude zeeman. De dokter is er ook nog aan te pas gekomen en hij had weer urineweginfectie. Dus heb ik me in m’n verpleegstersuniform gehesen en voor Florence Nightengale gespeeld. Chris krijgt maandag een blaasoperatie; maar als jullie dit lezen is alles hopelijk achter de rug en gaan we trainen voor de 4-Daagse. Dus tot gauw.
Florence Nightengale
