Een wandeldag in Lisse en een bezoek aan de Keukenhof.

 

Waarschijnlijk omdat ik een nieuweling ben bij de wandelvereniging, is mij gevraagd om een stukje te schrijven over de wandeling in Lisse en het bezoek aan Keukenhof. Nu ik doe een poging om er iets leuks van te maken.

 

Het was een beetje donker weer en het zag er dreigend uit toen we ons verzamelde bij de bus. Ik maak me dan altijd een beetje zorgen omdat het dan wat koud en nat wordt. De dag ervoor had ik nog op het terras gezeten in de zon, dacht ik bij mezelf met verbazing. Maar op deze dag was dus het weer omgeslagen.

 

Nico verzekerde mij dat het meestal wel meevalt als we eenmaal aan het lopen zijn. Nu daar hou ik me maar aanvast. Met andere woorden, ik wil Nico graag geloven want dat klinkt gewoon gezelliger, in verhouding met waar ik me zorgen over maak, slecht weer dus. Nu ging het wel regenen maar het waren hele kleine druppeltjes en daar zullen we vast niet zo nat van worden. In de bus was het gezellig druk en droog en als vanzelf gingen we richting de kust. Heerlijk mijn geboorte-streek, een thuisreis.

 

De zeelucht en het licht, de sfeer van deze streek zorgen ervoor dat ik van die heimweegevoelens krijg. Niet dat ik weer terug wil, maar meer ervaar ik sentimentele gevoelens zoals heimwee naar mijn geboortestreek.

 20090404 lisse 2

 

Daarom is het heerlijk  om te wandelen in het zand van duinen en mijn neus wijd open te zetten voor de geuren van de zee. Heel wat anders dan asfalt lopen. Dat is dan wel glad, maar asfalt veert niet mee en daar gaan mijn voeten van branden.

 

Het is ook fijn om met anderen te wandelen, zeker als je oefent voor de Nijmeegse vierdaagse.

Ik hoor verschillende tips tijdens het wandelen. Wat kom je allemaal tegen, als de afstanden iets langer zijn dan een zondagmiddagwandeling.

 

Meestal zit mijn hoofd vol met gedachtenspinsels, dus te veel adviezen die dan niet aankomen. Ik wandel meestal om mijn hoofd leeg te laten lopen en dat lukt aardig. Maar daarna lijkt het of er dan altijd wel het volgende staat te trappelen om mijn hoofd in te schieten. Het is belangrijk om de juiste informatie te onthouden. Dus loopt mijn hoofd weer vol met informatie waar dan weer allerlei ideeën uit voortvloeien.

 

Maar het gaat over wandelen en de Keukenhof dus terug naar het onderwerp van dit stukje. Het Hof is natuurlijk prachtig met de bloeiende  bloembollen en er staan genoeg tulpen die nog uit moeten komen. Dat betekent dan dat het voorjaar echt aangebroken is. Tussen de bloeiende perken staat er ook veel beeldende kunst te zien.

20090404 lisse 3 

Het is zo mooi om te zien hoe deze kunstwerken zo mooi passen in de omgeving. Maar de meningen zijn hierover verdeeld, en zo heeft iedereen zijn eigen persoonlijk gevoel voor schoonheid. Ik vond het prachtig het is een verrijking voor deze tuin. Dit Hof hoorde bij het kasteeltje wat een beetje verder weg staat. En het hof werd gebruikt door de dames van het kasteel om er kruiden en bloemen te kweken, is mij wel eens vertelt.

 

Nu laten de telers uit de omgeving zien welke nieuwe soorten en kruisingen er onder de tulpen en narcissen zijn ontwikkelt. En zijn prachtige orchideeën in de kas te bewonderen. Sommigen zien eruit alsof het vlinders zijn en ieder moment kunnen opstijgen, niet echt natuurlijk, maar met fantasie….. Echt een sprookje waar we even van kunnen genieten.

 

Nu dit zijn dan mijn overpein-zingen en ervaringen over een heerlijke  wandeling.

Nu kunnen we met zijn allen in bloei gaan staan omdat het duidelijk is, het is voorjaar geworden joepie……...

 

Groetjes van Sofia Groen.