Wandelsportvereniging

We vertrokken om 8.15 u met wel 6 auto’s richting Bergen op Zoom. Daar aangekomen wilden we natuurlijk eerst wat drinken, maar tegen half tien vertrokken we met zijn allen. We kregen geen routebeschrijving mee, maar er was heel duidelijk gepijld.

De mensen die 12, 18 en 25 km gingen lopen, moesten allemaal dezelfde kant uit, maar zodra we de eerste hoek omgingen, zagen we de 25 km lopers al heel ver voor ons uit lopen. De 12 en 18 km lopers bleven langer bij elkaar.

Eerst de spoorlijn over en daarna een park door op weg naar de “Markiezenhof”. Dit is een prachtig kasteel en je loopt over de binnenplaats de hof weer uit. Tot mijn verrassing liepen we toen in de St. Annastraat. Nee, we zijn niet in Nijmegen beland. Via de St. Annastraat kwamen we op de Grote Markt. Ook dit is een prachtig plein. Waar de zwartgeblakerde balken  van een verbrand gebouw nog te zien waren, had men een schutting gezet waarvan een heel leuk weerhuisje gemaakt was. Het weerhuisje viel het eerst op en pas daarna de verbrande balken.

Toen we langs de St. Geertrudis-kapel liepen met de groep van de 12 km, wilden we deze natuurlijk meteen even wat beter bekijken.

De R.K Gertrudiskapel.

Er bleek een gids aanwezig die ons vertelde dat Sint Geertrudis de beschermheilige is van Bergen op Zoom.

Door oorlogsgeweld in de 16^e en 17^e eeuw werd deze kapel vernietigd, maar in 1989 is er een stichting in het leven geroepen die datzelfde jaar al met veel vrijwilligers de huidige kapel heeft gebouwd. Hierbij is gebruik gemaakt van materiaal uit verschillende verdwenen kerken uit Bergen op Zoom. Heel opvallend zijn de 6 glas-in-lood ramen, met als hoofdkleur blauw, die wonderlijke gebeurtenissen uit het leven van Gertrudis van Nijvel laten zien.

Na de kapel liepen we naar een brede boulevard langs het water ‘De BinnenSchelde’. Arina wilde nog even kijken of het lekker zwemwater was, maar ze kwam toch met droge voeten terug. Even verderop was er wel een groot zwembad aan het water; buiten rook je de chloorlucht.

In de rustplaats “d’ Honneur” kwam Klaske er achter waarom Jan altijd zo lief is om haar naar het station te brengen als ze wil wandelen. “Jan zoekt vrouw” stond er op het spandoek op het toneel.

Na een drankje stapten we weer op om verder te genieten van de prachtige oude en nieuwe huizen. Het was geen boswandeling zoals ik eigenlijk verwacht had, maar bijzonder de moeite waard.

Groetjes, Klaske.