Een winterwandeling in het

HART VAN NEDERLAND

 

Nog net op tijd arriveren we op de verzamelplaats achter het station. Voor het eerst in de nieuwe trainingspakken van de club.

 

We voelen ons er nu echt bij horen en hopen dat we ons doel op deze manier kunnen bereiken. Voor velen is het inmiddels bekend dat we gaan voor de Nijmeegse vierdaagse.

 20090221 Haarzuilens1

Al 40 jaar vriendin met elkaar willen we deze uitdaging aan. We hadden ook kunnen kiezen voor een relaxt weekend of een verwen weekje of iets dergelijks maar we willen een uitdaging realiseren om deze jarenlange vriendschap te vieren.

 

Dus daarom op weg naar het midden van het land om mee te lopen aan de wandeltocht zoals boven genoemd.  De start is in het sprookjesachtige decor van ‘t Wapen van Haarzuylen. Na een lekkere kop koffie gedronken te hebben  en ons hebben gevoegd bij de andere 15 km lopers zijn we eerst op de foto gezet  voor het restaurant. 

 

Wij staan nu vereeuwigd en niets lijkt ons nu nog in de weg te staan…… of toch wel. We beginnen met volle moed en worden zoals alle keren weer terzijde gestaan door lieve mensen die al minstens 5 keer de Vierdaagse hebben gelopen.

 

 

Het begin is een prachtige omgeving met zijn vrolijk gekleurde huizen, het is een fraai gezicht om al die verschillende vlakken te zien op deuren en raamluiken. Het kasteel ligt in de verte aan het eind van een mooie oprijlaan. Dan gaan we de polder in, nou ja het lopen in de polder is lekker rustig en echt boeiend natuurschoon kan ik het niet noemen maar het is lekker droog weer en we lopen lekker te babbelen met elkaar.

 20090221 Haarzuilens2

 

De weg veranderd in een ongelijk polderweggetje waar we dwars door de omgeploegde akkers lopen. Het gaat lekker en soms wil het zonnetje ook nog zijn best doen. 20090221 Haarzuilens3

 

Dan bereiken we “KORT-JAK’’ het restaurant voor een pauze. We nemen inmiddels onze vaste warme chocomelk met een stevige boterham. Na 15 minuten ja, we zijn inmiddels getraind in het pauzeren, stappen we naar buiten waar we worden onthaald door een schitterende carnavalswagen met geweldige muziek. We gaan gelijk over in de carnavalshouding  en blèren mee met de handjes in de lucht. Daar staan we dan, op naar de eindstreep. Door een wat meer bosrijk gebied worden de laatste kilometers gelopen, en dan wordt er gevraagd of we een stukje willen schrijven voor de Blarentourist. Ja, ook dat willen we doen. 

We zijn al die vriendelijke mensen dankbaar dat we alweer over de 100 kilometer hebben gelopen en nu hopen we ook “al lijken er wat blessures op te spelen”   dat de rest met even veel plezier volgt.

 Renny & Lianne.