Verslag van de 17e winterwandeling

in Haarzuilensssssssssssss.

Hiermee is dan onmiddellijk de discussie van de vrijdag ervoor beslecht.

Er hoort inderdaad een s achter Haarzuilens.


Bij het verzamelen in Dordrecht zien wij 3 verse “pakken”. Lianne, Renny en Sofia staan te popelen om de nodige trainingsarbeid te verrichten en gaan samen met de anderen in maar liefst 6 auto’s naar Haarzuilens.

Het is een rustige rit en het enige dat opvalt is de afwijkende Tom-Tom van Bert. Waar iedereen links gaat, gaat hij rechts. Op de parkeerplaats komen we elkaar weer snel tegen, dus er leiden meerdere wegen naar….

In het wapen van Haarzuylen wordt een bakkie gedronken en de groepen geformeerd.

Wij blijken met 8 personen op de 25 km te lopen, een heel mooi aantal.

De uitgereikte routebeschrijving geeft al aan dat het lange wegen zijn, nog geen A4tje voor 24.2 kilometer. In het begin zien we tal van leuke kleine huisjes met rood- witte luikjes voor de ramen en ook kasteel de Haar passeren wij. Helaas voor de fotografen staat een gedeelte in de steigers. De mooiste plaatjes moeten dus van de bijgebouwen komen. Het blijkt een parkoers met schapen in allerlei vormen van echt tot steen, dus dat moet een schapenkop wel aanspreken. Hierna zijn sommige stukken wel erg lang naast een doorgaande weg en we moeten ook regelmatig in de ganzenpas.

Gelukkig zijn er ook hele mooie stukken, zoals een pad tussen de knotwilgen wat we alleen met fietsers hoeven te delen en het mooie paadje langs de Leidse Rijn in Harmelen. Ook ligt hier onze eerste en enige rust na 15 km. Hier werden we in het wapen van Harmelen getrakteerd op koffie door de net jarig geweest zijnde Wim. Nadat wij uit volle borst gezongen hadden, lieten we ons de koffie wel smaken. Een ander fenomeen in deze tijd is carnaval, en ja hoor zelfs in Harmelen viert men dat, zodat we opeens midden in een stoet terecht kwamen. Om jong

publiek te trekken waren de carnavalskrakers echter ingeruild voor het betere kedoeng, kedoeng werk. We zijn dan ook snel gevlucht.

Het volgende dorp wat we aandoen is Vleuten. Hier lopen we voornamelijk door de nieuwbouwwijk een uitloper van de vinex wijk Utrecht-Leidse Rijn zo lijkt het . Ondergetekende verheugd zich er op om te zien wat het torentje bij Vleuten is wat je altijd vanuit de trein ziet, helaas gaan we net voor de toren rechtsaf. Jammer dan. Al wandelend kwam Sofia melden dat ze toch wel even een sanitaire stop wilde inbouwen. Aangezien het vrij open land was werd uitgeweken naar een woning. Als tegenprestatie hebben een aantal van ons een Harley Davidson uit de 50er jaren van een oplegger afgeholpen.

We moesten zachtjes ademen, anders viel hij helemaal uit elkaar.

Dan zien we opeens weer de torentjes van het kasteel en we zijn na 4 uur en 20 minuten lopen(volgens de stopwatch van Fred) weer terug. Het was een gezellige wandeling met dank aan Fred, Frans, Anita , Sofia, Joop, Wim en Karin.

Groetjes Nico de Kievit