Wereldhaventocht Rotterdam

Deze zaterdag 6 september op naar Rotterdam, alwaar dit festijn werd gehouden.

We hebben Nel, Auke en Vincent opgehaald en zijn achter de rest aan gereden. Bij de start ging het niet zo vlot, want er waren alleen betaalde parkeerplaatsen. We werden naar een andere locatie verwezen, maar die was 1 km verderop. Wij er gauw uit en de mannen hebben de auto weg- gebracht.

Na de koffie en inschrijven was het tijd om wat te gaan doen. Er waren DDV-ers op de 25, 15, 10 en 5 km. Wij gingen op de 15, maar na 4,5 km was de splitsing met de 10 km. Ik zei : “Ik ga op de 10 verder”, want het ging niet zo vlot. Onder het mom van solidair bleef Nel bij me, want ze weet dat we nog al eens afwijken van de kern (het wandelen).

Even foto’s genomen en gewacht op de grote drie op de 10 km. Ondertussen kwamen de 15 km lopers weer voorbij; die waren verkeerd gelopen, hi, hi. Wij zijn heerlijk gaan tutten en kraampjes kijken.

Bij de Erasmusbrug gerust; heerlijke koffie met gebak. (Het groepje van ons is al overstag als ze gebak zien). Daarna gaan kijken naar de helikoptershow en de vele boten op het water.

Even later een interview voor de Rano Rotterdam (voor de 2de keer). We zijn al geweest meneer. Hij zei : “Ja, dat weet ik wel, maar jullie praten zo leuk, dus nog maar een keer”. Daarna op naar het grote werk. We kwamen bij de heftrucks en jawel, de man met de microfoon riep gelijk al: 2 dames van De Dordtse Vierdaagse: kom op meedoen. Ik zei: “Shirley, aan de bak” en Nel haalden we ook over mee te doen. Nou, hij riep onze vereniging menig keer om en de dames klommen op de bok.

En dat ging toch rap; Shirley pakte de pallets op alsof ze nooit anders had gedaan. Ik mocht op het terrein om foto’s te maken.

We hebben veel gelachen en de dames hebben het er allebei goed afgebracht en kregen een mini heftruck.

Ik zei: “Je hebt dat vaker gedaan”. Jawel zei ze, het was mijn werk. Nou ja zeg, hoe bedoel je: de boel belazeren.

Hierna viel verder alles tegen. Alleen de grote boten konden ons nog bekoren. 1

Bij de Euromast kwamen er nog een paar naar beneden aan een touw. Daar heb ik Nel en Shirley ook voor opgegeven, maar dat weten ze nog niet. Bepakt en bezakt kwamen we uiteindelijk weer bij de speeltuin.

De 15 km lopers waren nog niet binnen; alleen Auke en Vincent, en ook Gerrie en Jasper waren gekomen om nog wat te zien van de festiviteiten. Wij gingen weer naar Dordt en konden terugkijken op een leuk dagje Rotterdam, met het clubje globetrotters die hun mannetje staan.

De manwijven.