Wandelsportvereniging

OME KEES

Zo beste vrienden, daar zijn we weer met mijn maandelijkse bijdrage aan dit onvolprezen clubblad.

"April doet wat hij wil" is een bekend gezegde en "Aprilletje zoet heeft nog wel eens een witte hoed" is er ook zo één. Dat van die witte hoed gaat niet op, maar die andere is toch wel van toepassing. Ik bedoel maar te zeggen, dat wij over het weer niet echt mogen klagen. Nou ja, het is misschien nog niet warm genoeg, maar het zonnetje komt toch regelmatig te voorschijn en ik heb op verschillende wandeltochten al weer wandelaars in korte broek gezien, ook binnen onze vereniging.

Ja en dan natuurlijk de IJslandse vulkaanuitbarsting. Het hele vliegver-keer ligt stil en hebben jullie ook gemerkt hoeveel herrie dat scheelt. Ik weet wel, dat een vliegtuig een prachtig middel is om je in korte tijd over grote afstanden te verplaatsen, maar nu merk je eigenlijk hoeveel geluid die vliegtuigen veroorzaken. Inmiddels wordt er weer gevlogen en kan iedereen weer naar zijn of haar plaats van bestemming. Ik ken een verhaal van iemand, die vier dagen bezig is geweest om van Egypte via Malta en Spanje weer thuis te komen. In ieder geval een verhaal om nog jaren te vertellen op verjaardagen.

Wat dan ook opvalt is de snelheid, waarmee de moppen over dit ongemak in de wereld komen. Ik zal er hier twee vermelden, één uit Engeland: "We asked for cash, not for ash" en wat dachten jullie van deze: "Hoe noem je een IJslandse mop?" Een as bak.

Wat is er allemaal binnen de vereniging gebeurd.

In de eerste plaats is er geloot voor de Vierdaagse deelname. Ik heb begrepen, dat ook binnen de vereniging er enkelen zijn uitgeloot. Jammer voor de betrokkenen, volgend jaar wellicht een nieuwe kans.

Dan is er gelopen in Gouda, weliswaar door een heel klein groepje, maar ik heb begrepen, dat zij het toch erg naar de zin hebben gehad.

Een week later was er een wandeling in Etten-Leur. Frans had een toeristische route uitgezet, maar met een parkeerplaats bijna voor de deur. Geweldig dus. De wandeling zelf ging veelal door de bossen en men had ruimschoots gebruik gemaakt van de vele bospaden, zoveel zelfs, dat Nico zich afvroeg of het allemaal wel zinvol was.

De laatste tocht waar ik wat over gehoord heb, was de wandeltocht in Schijndel. Daar was een flinke ploeg aanwezig, die volop genoten hebben van de wandeling en van het mooie weer.

Laten we hopen, dat dat mooie weer voorlopig zo blijft en voor degenen, die nog niet zoveel gelopen hebben: Kom ook eens naar uit je schulp.