OME KEES

 

So beste vriende, daar zein we weer met un nieuwe beidrage an ons onvolprese klupblad.

Hebbe jullie der ok zo van genote. Nau, van dat mooie weer dat we de leste weke hebbe gehad. Ik ben der helemaal bruin van geworde en ik begin al un bietie te leike op de vriendin van Tante Jans, ik bedoel kwa kleur en nauurleik niet kwa vorm. IK zou haast zegge, integendeel.

In ieder geval is der voldoende reden geweest om naar buite te gaan om te wandele, want daar was nau meer dan voldoende reden voor. Of iedereen daar ok gebruik van hep gemaakt, dat weet ik niet, maar as jullie dat niet gedaan hebbe, dan is dat helemaal voor jullie eige rekening.

Ik hep wat informasie gehad over wat der allemaal gebeurd is en dat vind ik wel weer prettig want dan ken ik mein licht daarover late scheine.

IK heb nog wat gehoord over de wandeltocht in Streefkerk, daar is wel un heel kort verhaal van binnen gekomme, maar der was un nog korter verhaal over Groesbeek. As jullie dat wille, dan zal ik ut bestuur vrage om un wurksjop Verhale schreive voor ut klupblad te organisere. Leik mei wel leuk trouwens.

Dan zein der un paar op stap geweest tijdens de Kennedymars van Dordrecht naar Rotterdam en weer terug. As ik ut allemaal goed hep begrepe was de lope eigenleik maar beizaak, want der bleike nog veel meer dinge gebeurd te zein. Lees uit verhaal maar es goed.

Dan zein der nog un stuk of wat leje in Blankenberge geweest. Niet alleen om te lope, maar ok om de gewassen caravan van Frans nog effe uit te teste. Ik heb gehoord asdat Frans die carcan tegenwoordig in de sloot zet om te wasse.

Dan is der ok un hele klup naar Halstere geweest om diverse afstande af te legge. Organisatoren zien onze klup graag komme, want dan gaat ut deelnemersaantal direkt flink omhoog.

Dan hep ik ok nog effe gehoord asdat Nel en Truus weer zo liepe te kleppe, dat ze helemaal op ut verkeerde parkoers terecht kwame en dat Pieter naar de Ellufstejetocht is gegaan zonder wandelschoene.

Ik hoop dat jullie daar de vollegende maand meer over te leze kreige, al weet je ut mar nooit. In ut laatse geval ken je toch wel zegge: zo vader, zo zoon. Wie weeet wat we nog meer gaan meemake.

Nau nog effe wat regels en dan is mein beidrage weer af. Der legt un dik klupblad voor jullie, leest ut goed en bleif vooral schreive, want dan ken ik ok weer wat op papier zette.

 

De groete van Ome Kees.                       (nr. 256 – juni 2009)